در مورد بیماری های مقاربتی و ارتباط HPV با سرطان چه می دانید؟

ایدز چیست؟

بیماری ایدز در اثر ابتلا به ویروس Human Immunodeficiency Virus که به اختصار به آن HPV می گویند، ایجاد می شود. زمانیکه این ویروس وارد بدن شود، می تواند سلول های CD4 که جزء سیستم ایمنی بدن هستند را، از بین ببرد. سلول CD4 در ازبین بردن بیماری های عفونی و میکروب ها کمک کننده است. در صورت ابتلا به ویروس و تخریب سیستم ایمنی، فرد مبتلا به ایدز می شود که در واقع یک نقض سیستم ایمنی اکتسابی است. در صورت شدید بودن بیماری و از بین رفتن سیستم امنیتی، احتمال مرگ نیز وجود دارد.

 

در رابطه با بیماری ایدز چه باید بدانیم؟

این بیماری در اثر رابطه جنسی محافظت نشده (عدم استفاده از کاندوم) رخ می دهد. ویروس می تواند خون، مایع منی و ترشحات واژن فرد را آلوده کند. هم چنین می تواند از طریق زخم پوست یا واژن، آلت مردانه، مقعد و دهان منتقل شود. در صورت استفاده مشترک از سوزن های تزریقی قابل انتقال است. از طریق انتقال خون یا فاکتورهای خونی آلوده، که امروزه اهمیت زیادی ندارد چون تمام خون هایی که در انتقال خون استفاده می شوند، از نظر HIV تحت آزمایش قرار می گیرند. ویروس، از طریق مادر باردار می تواند به فرزند منتقل شود که این انتقال قبل از تولد، در حین تولد و در دوران شیردهی می تواند رخ دهند.

 

چطور خود را از ابتلا به ایدز محافظت کنیم؟

به هیچ عنوان سوزن های تزریقی را به صورت مشترک استفاده ننماییم. بهترین راه اطمینان از عدم انتقال این ویروس، عدم ارتباط جنسی یا داشتن ارتباط فقط با یک شریک جنسی است البته به شرطی که شریک جنسی از نظر HIV آزمایش شود و جواب منفی باشد. کاندوم می تواند کمک کننده باشد ولی لازم به ذکر است که نه تنها کاندوم بلکه هیچ نوع روش دیگه ای در حال حاضر بصورت صد در صد محافظت کننده نمی باشد. درصورتی که در زمان استفاده از کاندوم لوبریکانت استفاده شود، موثر است ولی کاندوم با Nonoxynol-9 هرگز در مورد بیماری های مقاربتی توصیه نمی شود. کاندوم باید به صورت منظم و صحیح استفاده شود تا قدرت حفاظت بیشتری داشته باشد. از تیغ یا مسواک مشترک نباید استفاده شود. اگر باردارید و یا قصد بارداری دارید، حتما آزمایش HIV را انجام دهید.

در موارد ذیل، امکان انتقال HIV وجود ندارد:

* در صورت کار کردن با فردی که مبتلا به HIVاست.

* از طریق تعریق، اشک، لباس، توالت، تلفن، و هم غذاشدن.

* نیش حشرات و گاز گرفتگی حیوانات

* انتقال خونی که از نظر HIV منفی شده است.

* بوسیدن با دهان بسته

 

چگونه می توان متوجه ابتلا به HIV شد؟

احتمال دارد، فرد علیرغم ابتلا به HIV ظاهری سالم داشته باشد، لذا تنها راه اطمینان از ابتلا با این ویروس، تست های آزمایشگاهی است. در حال حاضر این آزمایش در ایران انجام می شود که با مراجعه به مراکز مشاوره بیماری های مقاربتی، مراکز بهداشتی و متخصصین مربوطه، این آزمایش قابل ارزیابی است. مرکز مبارزه با بیماری ها(CDC) توصیه نموده که برای افرادی که احتمال انتقال ویروس در آنها وجود دارد این آزمایش به صورت سالانه انجام شود.

این افراد عبارتند از:

* افراد معتاد به تزریق دارو یا استروئید

* داشتن روابط جنسی نامناسب

* داشتن رابطه جنسی با فرد مبتلا به HIV

* داشتن رابطه جنسی با فردی که خود شریک جنسی متعدد دارد.

 

در صورتی که فردی از نظر HIV مثبت باشند، چه باید انجام دهد؟

اگرچه HIV یک ویروس عفونی جدی است ولی امروزه با پیشرفت های روش های درمانی، افراد مبتلا عمر طولانی تری دارند.

لذا برای داشتن زندگی سالم تر، به افراد مبتلا توصیه می شود:

* حتماً تحت نظر پزشک معالجه شوند.

* تزریق واکسن آنفلانزا و پنومونی را در زمان مناسب انجام دهند.

* ترک سیگار و مصرف مواد مخدر را جدی بگیرند.

* خواب و استراحت کافی داشته باشند ورزش مناسب و منظم را در برنامه روزانه شان بگنجانند.

 

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) چیست؟

شایعترین عفونت مقاربتی است که حداقل 50% از افراد به شرط داشتن رابطه جنسی یک بار به آن مبتلا می شوند. اکثراً از ابتلا به آن آگاهی ندارند چرا که بدون علامت بوده و اگر هم علامتی پدیدار شود، خود به خود بهبود می یابد. معمولاً فرد بدون آگاهی از ابتلا، می تواند ویروس را به شریک جنسی خود منتقل نماید. درمانی جهت ویروس وجود ندارد اما علائم ایجاد شده مانند زگیل تناسلی و سرطان سرویکس درمان پذیر است.

 

چگونه می توان خطر ابتلا به ویروس را کاهش داد؟

در صورت وجود ارتباط جنسی بهتر است فرد تنها یک شریک جنسی داشته باشد. کاندوم (درصورت استفاده صحیح) از ابتلا به HPV، زگیل تناسلی و سرطان سرویکس جلوگیری می نماید اما HPV می تواند نواحی که با کاندوم پوشش داده نشده را مبتلا کند. لذا کاندوم صددرصد از این ویروس جلوگیری نمی نماید. هم زنان و هم مردان می توانند علیه این ویروس واکسینه شوند. این واکنشها در 3 نوبت و طی 6 ماه تزریق می شوند. مؤثرترین روش واکسیناسیون آن است که قبل از شروع اولین رابطه جنسی تزریق شود.

 

چگونه یک فرد به HPV مبتلا می شود؟

هرفردی که تماس جنسی داشته باشد، ممکن است به این ویروس مبتلا شود. هم مردان وهم زنان احتمال ابتلا به این ویروس را دارند و ممکن است بدون آگاهی از وجود این ویروس آن را به شریک جنسی خود منتقل کنند.

 

HPV چه اثراتی برسلامتی دارد؟

در اکثر موارد هیچ اثری ندارد.

HPV انواع مختلف دارد :

یک سری به عنوان کم خطر شناخته شده که سبب زگیل تناسلی می شوند. یک سری پر خطر بوده که می تواند منجر به سرطان دهانه رحم شوند.

زگیل معمولاً بدون درد بوده و یک مشکل جدی نیست. می تواند به صورت پهن یا برجسته، منفرد یا گروهی، کوچک یا بزرگ باشند. افراد مبتلا می توانند زگیل رابر روی واژن، ولو یا دهانه رحم و مردان مبتلا ممکن است زگیل را بر روی آلت تناسلی، بیضه یا کشاله ران خود داشته باشند. هم در زنان و هم در مردان ممکن است، زگیل در ناحیه مقعد یا ران تشکیل شود.

HPV پرخطر که گاهی منجر به سرطان دهانه رحم می شود، می تواند سبب سایر سرطان ها از جمله سرطان قسمت تحتانی روده بزرگ نیز شود. در واقع اگر HPV پر خطر به صورت مقاوم برروی دهانه رحم بماند می تواند سبب تغییر سلول های  دهانه رحم به سلول های بدخیم شود.

 

مهم ترین اطلاعات درباره HPV در صورتی که شما یک خانم هستید :

باید ارتباط بین HPV و سرطان دهانه رحم را کامل بدانید. تزریق سه نوبت واکسن HPV و انجام دوره ای و منظم غربالگری پاپ اسمیر می تواند شما را از ابتلا به سرطان دهانه رحم محافظت کند. نوعی از واکسن نیز وجود دارد که حتی بعضی از انواع تولیدکننده زگیل را هم مهار می کند.

در صورتی که شما یک آقا هستید :

باید بدانید که HPV می تواند سبب سرطان پنیس یا مقعد شود. در ضمن شما می توانید ناقل HPV به همسر خود باشید. واکسن علیه HPV برای مردان در سنین 9 تا 26 سال کاربرد دارد.

 

آیا ابتلا به HPV به معنی ابتلا به سرطان است؟

خیر. اکثر انواع HPV عامل سرطان نیستند. یک خانم می تواند با انجام پاپ اسمیر دوره ای خود را از ابتلا به سرطان دهانه رحم محافظت نماید. HPV پرخطر که گاهی منجر به سرطان دهانه رحم می شود، می تواند سبب سایر سرطان ها از جمله سرطان قسمت تحتانی روده بزرگ نیز شود. در واقع اگر HPV پر خطر به صورت مقاوم بر روی دهانه رحم بماند سبب تغییر سلول های دهانه رحم به سلول های بدخیم شود.

 

آیا یک فرد لازم است بداند که به HPV مبتلاست؟

خیر. اکثر افراد در طول زندگی حداقل یک بار به HPV مبتلا می شوندو این ویروس خود به خود از بدن خارج می شود. ولی مهم است که یک خانم حتماً جهت بررسی سرطان دهانه رحم تست غربالگری را انجام دهد. در صورتی که سن یک خانم بالای 30 سال باشد و یا تست پاپ اسمیر نتیجه واضحی را گزارش ننماید می توان به بیمار توصیه شود که تست HPV انجام دهد.

 

آیا HPV درمان می شود؟

هیچ درمانی تاکنون وجود ندارد. اکثر مواقع بدن انسان با ویروس مبارزه کرده و آن را از بین می برد.

مشکلاتی که HPV ایجاد می کند را می توان درمان نمود از جمله زگیل تناسلی یا سرطان دهانه رحم.

حتی اگر زگیل درمان شود، ویروس می تواند در بدن باقی مانده و به همسر منتقل شود.

 

درمان واکسن HPV چه می دانید؟

هم مردان و هم زنان می توانند با واکسیناسیون علیه HPV از ابتلا به آن جلوگیری نمایند، که در 33 نوبت 6 ماه تجویز می شود که بهتر است قبل از اولین تماس جنسی تزریق شود. کشورهای غربی اقدام به واکسیناسیون همه دختران 11-12 ساله نموده اند. فرصت تکمیل 3 نوبت واکسن تا سن 26 سالگی است. حتی بعد از واکسیناسیون لازم است غربالگری روتین سرطان دهانه رحم را انجام دهد.

«پیام آخر»

تمام افرادی که از نظر جنسی فعال هستند حداقل یک بار به HPV مبتلا شده اند معمولاً HPV خود به خود از بین می رود.

در خانم ها تست غربالگری پاپ اسمیر جهت سرطان دهانه رحم ضروری است. داشتن زگیل تناسلی کاملاً شایع است. درصورتی که مبتلا به HPV باشید احتمال دارد سال ها قبل آن را از شریک جنسی خود دریافت نموده باشید. درصورت ابتلا به HPV آن را با شریک جنسی خود در میان بگذارید.

تب خال تناسلی (هرپس) چیست؟

یک بیماری ویروسی است که از طریق جنسی منتقل می شود. هم در مردان و هم در زنان شایع است. اکثر افراد مبتلا از وجود آن بی اطلاع هستند، چون علامتی ندارد ولی اگر علامتی باشد، شایعترین آن تاول و زخم است. شما می توانید بدون آنکه مطلع باشید این ویروس را به شریک جنسی خود منتقل کنید. اگر چه درمان قطعی وجود ندارد ولی می توان علائم بیمار را  دارو بهبود بخشید.

 

چطور می توان احتمال ابتلا به تب خال تناسلی را کاهش داد؟

مطمئن ترین راه جلوگیری از تب خال تناسلی عدم ارتباط جنسی است و یا ارتباط جنسی فقط با یک نفر که او هم جز با شما با فرد دیگری تماس جنسی نداشته باشد.

کاندوم احتمال ابتلا به ویروس را کاهش می دهد، به شرط آنکه صحیح استفاده شود. ولی مهم است بدانیم که کاندوم فقط محلی را که پوشش می دهد محافظت می کند و سایر نواحی تماس می تواند مبتلا شود.

شستن ناحیه تناسلی، ادرار نمودن و دوش واژینال پس از نزدیکی مانع انتقال عفونت های مقاربتی نمی شود.

 

چطور متوجه شویم که به تب خال تناسلی مبتلا هستیم؟

با دکتر خود مشورت کنید. با انجام آزمایشات خونی می توان ابتلا و یا عدم ابتلا شما را به این بیماری تشخیص داد.

ضایعات دهانی ویروس هرپس

علائم تب خال تناسلی چیست؟

معمولاً بدون علامت است اما ممکن است علائم ذیل پدیدار شود :

تاول یا زخم دردناک روی دستگاه تناسلی، اطراف آن یا اطراف مقعد.

با پدیدار شدن زخم ها فرد علائمی مانند سرماخوردگی دارد.

چند نوبت در سال زخم ها نمایان می شوند.

دو نوع تب خال تناسلی وجود دارد که هر دو نوع می تواند اطراف دستگاه تناسلی یا بر روی آن زخم و تاول ایجاد کند : HSV1 که معمولاً بر روی دهان یا لب نیز زخم  ایجاد می کند که به آن تب خال ناشی از تب می گویند و HSV2 که معمولاً بر روی دستگاه تناسلی ایجاد ضایعه می کند.

 

چگونه یک فرد مبتلا به تب خال واژینال می شود؟

از طریق تماس جنسی با فرد مبتلا به صورت واژینال، مقعدی و دهانی. اگر ناحیه تناسلی شریک جنسی با پوست فرد آلوده یا ترشحات بزاق تماس یابد اگر فرد مبتلا علائم بالینی نداشته باشد باز هم می تواند ویروس را منتقل کند.

 

چه زمانی انجام آزمایشات، ضرورت می یابد؟

در صورتی یک فرد باید از لحاظ ابتلا به تب خال تناسلی آزمایش شود که :

* علائمی به نفع آن وجود داشته باشد مانند زخم غیرعادی

* علائمی به نفع تب خال در همسر فرد پدیدار شود.

 

ابتلا فردی به تب خال تناسلی، چه مفهومی برای همسر وی در بر خواهد داشت؟

* اینکه همسر فرد مبتلا نیز، خود مبتلا به ویروس است.

* اگر همسر جدید اتخاذ نمود، باید موضوع را با وی در میان بگذارد.

* اگر علائم ابتلا به ویروس را نداشته باشید نیز، می توانید ویروس را منتقل کنید.

 

آیا تب خال تناسلی درمان می شود؟

درمان قطعی وجود ندارد اما می توان علائم را از بین برد. برخی از داروها از ایجاد تاول جلوگیری نموده و در صورت بروز آنها سبب بهبود سریع خواهند شد. اگرچند نوبت در سال بیماری بروز می کند، بهتر است با مصرف روزانه داروهای مهار کننده مانع انتقال ویروس به همسر شد.

«پیام آخر»

اگر همسر شما جهت تب خال تناسلی معالجه می شود، شما نیز به پزشک مراجعه نمایید. اگر خودتان یا همسرتان به علائم مشکوکی هم چون زخم در نواحی دستگاه تناسلی برخورد کردید، به پزشک مراجعه کنید.

اگر شما به تب خال تناسلی مبتلا هستید، برای بررسی ابتلا به سایر عفونت های مقاربتی نیز به پزشک مراجعه کنید.

 

بیماری التهابی لگن (PID) چیست؟

یک بیماری جدی است که در اثر بعضی از عفونت های مقاربتی (STD) ایجاد می شود. عبارت بیماری التهابی لگن یک عبارت کلی ات و منظور عفونت رحم، لوله های رحمی و تخمدان است. این بیماری نسبتاً شایع است. اگر فردی عفونت مقاربتی مانند کلامیدیا یا گنوره داشته باشد که درمان نشده باشد، به PID دچار می شود.

نمای میکروسکوپ الکترونی ویروس ایدز

چطور می توان خطر ابتلا به PID را کاهش داد؟

نخست باید از ابتلا به عفونت های مقاربتی جلوگیری شود.

اگر فردی به عفونت های مقاربتی مبتلاست بایستی حتماً به پزشک مراجعه کرده و تحت درمان قرار گیرد.

مطمئن ترین روش برای اجتناب از عفونت های مقاربتی نداشتن رابطه جنسی است یا آنکه فقط با یک نفر این رابطه وجود داشته باشد که او نیز جز با شما با فرد دیگری ارتباط نداشته باشد.

استفاده از کاندوم (اگر درست استفاده شود وهر بار عوض شود) تا حدی کمک کننده است.

 

چگونه از ابتلا خود به PID مطلع شویم؟

هیچ آزمایش قطعی برای PID وجود ندارد. اما می توان وجود عوامل اصلی ایجاد PID که کلامیدیا و گنوره است را در بدن فرد بررسی کرد که در آزمایشگاهها قابل انجام است.

 

چگونه یک خانم به PID مبتلا می شود؟

اگر با فرد مبتلا به عفونت های مقاربتی ارتباط جنسی برقرار شود احتمال ابتلا وجود دارد.

اگر در صورت ابتلا به عفونت های مقاربتی به خصوص کلامیدیا و گنوره، فرد درمان نشود احتمال عفونت به رحم، لوله و تخمدان وجود دارد که در واقع PID است.

گاهی اوقات دوش واژینال صدمات جدی به باکتری های مفید واژن وارد می کند و زمینه را برای رشد عوامل عفونی مهیا می سازد.

 

چه کسی بیشتر در معرض ابتلا به PID است؟

خانم هایی که در سن باروری بوده و دارای فعالیت های جنسی هستند. خانم هایی که بیش از یک شریک جنسی دارند.

احتمال ابتلا خانم های 25 ساله یا جوانتر نسبت به خانم های مسن تر، به PID بیشتر است.

خانم هایی که از دوش واژینال استفاده می کنند.

 

علایم PID چیست؟

در اغلب موارد بیمار یا پزشک متوجه وجود PID نمی شوند چرا که علایم آن بسیار خفیف است. ولی عده ای هم علایم شدید پیدا می کنند. علایم ذیل بسیار مهم است :

* درد در قسمت تحتانی شکم

* تب

* ترشح غیرمعمول از واژن با بوی بد

* درد حین مقاربت

* خونریزی بین دو قاعدگی

 

چه زمانی باید به پزشک مراجعه نمود؟

در موارد زیر باید توسط معاینه شوید :

* وجود درد حین مقاربت

* ترشح بد بو از واژن

* خونریزی بین دو قاعدگی

* همسر شما مبتلا به کلامیدیا، گنوره یا سایر عفونت های مقاربتی باشد

* همسر شما علایم عفونت های مقاربتی را داشته باشد مانند سوزش یا خارش هنگام ادرار کردن و یا ترشحات غیرمعمول

 

چطور PID درمان می شود؟

اگر زود تشخیص داده شود با آنتی بیوتیک بهبود می یابد.

داروهای تجویزشده باید به طور کامل مصرف شوند.

 داروی خود را با کسی تقسیم نکنید. شما باید تمام داروی تجویز شده توسط پزشک را مصرف کنید.

اگر پس از اتمام دارو علایم بیماری همچنان وجود دارند، مجدداً به پزشک مراجعه نمایید.

 

آیا امکان دارد پس از درمان، مجدداً به PID مبتلا شد؟

بله. پس از درمان امکان مجدد ابتلا به عفونت های مقاربتی و متعاقب آن وجود دارد حتی احتمال ابتلا افزایش می یابد.

 

اگر PID درمان نشود، چه اتفاقی رخ می دهد؟

PID می تواند روی رحم، لوله تخمدان اثر زخم دائمی یا اسکار ایجاد کند. هر چه دفعات ابتلا به PID افزایش یابد یا درمان آن به تأخیر بیفتد احتمال ناباروی افزایش می یابد. اگر PID درمان نشود، در صورت حاملگی احتمال حاملگی نابجا افزایش می یابد که در واقع تخم بارور خارج از رحم کاشته و رشد می نماید که این خود سبب درد شدید، خونریزی داخلی و حتی مرگم می شود. PID یکی از علل درد مزمن لگنی نیز می باشد.

 

اگر فردی PID داشته باشد، همسر وی چه اقداماتی باید انجام دهد؟

حتماً باید توسط پزشک معاینه شده و در صورت ابتلا، درمان شود. در طول دوره درمان از برقراری رابطه جنسی خودداری کرده تا یکدیگر را آلوده نکنند.

«پیام آخر»

اگر همسر شما به دلیل ابتلا به عفونت مقاربتی تحت درمان قرار گرفت، حتماً شما نیز به پزشک مراجعه نمایید.

اگر خودتان یا همسرتان ترشحات غیرعادی دارید، حتماً به پزشک مراجعه نمایید.

اگر یکی از انواع عفونت های مقاربتی را داشتید حتماً برای سایر عفونت های مقاربتی نیز به پزشک مراجعه نمایید.

موضوع را با همسر خود در میان بگذارید.

منبع : آزمایشگاه دنا