استفاده از آزمایش خون در مسیر درمان افسردگی

شیوع روزافزون بیماری افسردگی در حدی است که به آن سرماخوردگی روانی لقب داده اند. زیان های اقتصادی و انسانی این بیماری فراتر از موضوع این مقاله است. درمان مبتلایان به افسردگی با چالش های زیادی مواجه است؛ رایج ترین داروهای ضدافسردگی شامل مهارکننده های بازجذب سروتونین  (SSRIs) مثل فلوکستین و سیتالوپرام و داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای مثل ایمی پرامین و آمی تریپتیلین می باشند. روند درمان افسردگی متکی به روش آزمون و خطاست، چراکه قریب نیمی از مبتلایان به افسردگی به داروهای خط اول ضدافسردگی پاسخ نمی دهند و یک سوم افراد افسرده هم به تمام داروهای ضدافسردگی مقاوم هستند.

مشکل این است که در روش درمانی فعلی که مبتنی بر آزمون و خطاست باید داروهای مختلف یک به یک بر روی بیمار آزمایش شوند و ازآنجایی که بیش از 12 هفته برای مشاهده اثربخشی دارو وقت لازم است، لذا درمان بیمار ممکن است با اختلالات جدی مواجه شود. حال اگر بتوانیم به کمک یک آزمایش خون بگوییم کدام یک از بیماران به داروهای متعارف پاسخ مثبت خواهند داد می توانیم برای آن عده که در برابر این درمان ها مقاومند استراتژی دیگری از جمله درمان با استفاده از تلفیق چند دارو استفاده کنیم. دانشمندان کالج سلطنتی لندن ظاهراً موفق به ابداع یک آزمایش خون شده اند که به ادعای آنها به طور 100 درصد می تواند پیش بینی کند که آیا فرد افسرده به درمان متداول پاسخ خواهد داد یا نه؟

به ادعای این دانشمندان افسردگی نیز مانند بسیاری از بیماری های دیگر در بدن انسان ایجاد واکنش التهابی می‌کند، لذا اگر ما بتوانیم فاکتور التهابی مناسبی را بیابیم و اندازه گیری کنیم می توانیم شدت افسردگی را بسنجیم.

 دو بیومارکر MIF و IL-I-β ظاهراً ارتباط نزدیکی با افسردگی دارند. در آزمایش برروی 140 فرد مبتلا به افسردگی مشخص گردید چنانچه سطح خونی این دو بیومارکر از حد خاصی فراتر رود آن بیمار به طور قطع به درمان متعارف با داروهای ضدافسردگی پاسخ نخواهد داد؛ بنابراین بجاست که از همان ابتدا برای این گونه بیماران پروتکل درمانی دیگری درنظر گرفته شود. نکته دیگری که فکر دانشمندان را به خود مشغول کرده این است که آیا افزودن داروهای ضدالتهاب به رژیم درمانی بیماران افسرده می تواند به روند بهبود بیماری کمک نماید یا نه؟

در پدیده التهاب، مغز با افزایش رادیکال های آزاد مواجه می شود که این رادیکال ها ارتباط بین سلول های مغزی را تخریب نموده و انتقال پیام عصبی را مختل می نمایند که در پی آن علائم بیماری افسردگی بروز می کند. شایان ذکر است که استمرار افسردگی می تواند به بیماری های دیگری همچون فراموشی و آلزایمر منجر گردد. مشروح این مقاله در شماره 11 می 2016 مجله International journal of Neuropsychopharmachology آمده است.

منبع: اخبار آزمایشگاهی